In het kader van klassieke vermogensbeheer selecteert Axitis de meest veelbelovende individuele aandelen, obligaties of monetaire instrumenten, steeds met de bedoeling de risico's te beperken en het rendement te optimaliseren.
Klassieke vermogensbeheer is een kunst, geen wetenschap. De kunst berust in het vinden van de effecten die volledig aan de verwachtingen van de belegger voldoen, zowel wat betreft hun toekomstige waardering als de verwachte groei van het dividend, terwijl tegelijk een beter rendement wordt behaald dan de referentie-indexen.
Een kunst dus, maar dan wel op basis van een strikte methodologie die op een aantal kernpijlers steunt:
De keuze van het effect
Op basis van onze renteverwachtingen beslissen wij hoe we de beheerde activa spreiden over liquiditeiten, obligaties en aandelen, rekening houdend met het beleggingsprofiel dat onze klanten hebben gekozen.
Vervolgens bepalen we de geografische en economische sectoren die de beste winstvooruitzichten zouden moeten bieden.
Daarna stellen we voor een gegeven sector een lijst op van de effecten die op de markt beschikbaar zijn, met een eerste filter op basis van de globale omvang van de ondernemingen (grote, middelgrote of kleine kapitalisatie). In het algemeen geven we de voorkeur aan grotere kapitalisaties.
Wij bestuderen in het bijzonder de winstgroei , het schuldniveau en de ontwikkeling van de nettomarge.
In tweede instantie analyseren we voor alle geselecteerde ondernemingen de strategie en de kwaliteit van het management (zoeken naar externe groei, inkoop van eigen aandelen, geografische diversificatie enz.).
In een derde fase wordt rekening gehouden met de gewenste parameters in verband met de beurskoers. Dat zijn in relatieve termen: koers-winstverhouding, koers-cashflow, rendement, en in absolute termen: nettoactiva per aandeel, de geactualiseerde cashflow en het dividendbeleid.
De timing van de aankoop
Als onze keuzes eenmaal vastliggen, bekijken we alle bestaande economische en psychologische factoren om het optimale moment en de optimale prijs te bepalen om het desbetreffende effect aan te kopen.
Een weldoordachte verkoopsdiscipline
De beheerder beslist tot de verkoop over te gaan wanneer
 |
de koersdoelstelling bereikt is; |
 |
de markt oververhit raakt, met name bij geruchten over een overnamebod; |
 |
het effect zijn troeven verliest na slecht nieuws; |
 |
een ander effect aantrekkelijker blijkt. |
|